قافیه

من نثر گویم و تو نظم!

حرف ما یکیست, درد ما جداست....

قافیه باید نثر من را که نظم تو شود

باران...سایه...ابر...اما قافیه کجاست؟

روح تو در من رخنه کرده, اما شعر من کجاست؟

شعر با تو, غم با من, دل با تو, درد با من

عطر وجود توست که در من جاریست همین یک جمله برای قافیه کافیست

*زهرا تابان